Απόψεις

Πρέπει οι δυσλεξικοί να μαθαίνουν Αγγλικά;

Θα ήταν καλό να τους δοθεί η δυνατότητα να μάθουν μια ξένη γλώσσα.  Πρέπει όμως να τηρούνται ορισμένες προϋποθέσεις.

 Κατ’ αρχήν, κάτι που είναι βασικό είναι το πρόγραμμα που ακολουθούν να είναι ‘κομμένο και ραμμένο’ στα μέτρα τους , δηλαδή να ανταποκρίνεται στις δικές τους ιδιαιτερότητες. Θα πρέπει να σημειωθεί ότι  ένας μη-δυσλεξικός  μπορεί να ωφεληθεί τα μέγιστα από ένα πρόγραμμα που είναι προσαρμοσμένο στις ανάγκες ενός δυσλεξικού,  ενώ δεν  ισχύει το αντίθετο

 Τρεις βασικοί λόγοι που δυσκολεύουν  ιδιαίτερα τους δυσλεξικούς  να μάθουν Αγγλικά.

.

  Πρώτον, η Αγγλική Γλώσσα είναι μια  αδιαφανής  γλώσσα.  Όταν λέμε ‘αδιαφανής’ εννοούμε ότι ‘ άλλα ακούγονται, άλλα γράφονται’.  Κι αυτό είναι φυσικό γιατί έχει 26 γράμματα, αλλά 44 ήχους.  Για παράδειγμα το γράμμα ‘e’ άλλες φορές ακούγεται / ε/ , όταν η συλλαβή  είναι κλειστή, και άλλες φορές ακούγεται /ι/ ,όταν η συλλαβή είναι ανοικτή. Σε αντίθεση με την Ελληνική όπου ότι ακούς , αυτό γράφεις, ανεξάρτητα αν ο ήχος /ι/ μπορεί να γράφεται  με ‘ι’, ‘η’. ‘υ’, ‘οι’, ‘ει’.  Στα Ελληνικά έχουμε τη λεγομένη ‘ ιστορική ορθογραφία’, σύμφωνα με τον καθηγητή Πόρποδα.

Δεύτερον, χαρακτηρίζεται ‘δυσλεξική’ γλώσσα από μόνη της. γιατί είναι μια γλώσσα με ‘πληθώρα φωνολογικών ιδιαιτεροτήτων και εξαιρέσεων’.

  Τέλος, η αδύναμη βραχυπρόθεσμη μνήμη  των δυσλεξικών επιτείνει το πρόβλημα εκμάθησης και απομνημόνευσης περίπλοκων ορθογραφικών κανόνων και λεξιλογίου.

Συνεπώς, οι δυσλεξικοί αντιμετωπίζουν πρόβλημα κατά κύριο λόγο φωνολογικής ενημερότητας με αποτέλεσμα να έχουν δυσκολία να διαβάσουν και /ή να γράψουν στη ξένη γλώσσα καθώς επίσης να απομνημονεύσουν τη σημασία των λέξεων.

.